درد در دل

مثل کش بکش تو مرا

تا زمان بوسه ی شب

از  میان   دستانت 

بارها پریده ام به عقب

ترس دیروز  مانده هنوز

با  تمام   خف   شدنم

بوسه های   امروزی

پیش فردا کنف  شدنم

 امشبم  برای  تو  باز

حرفهایم به دل ننشست

ساز  رقصیدن  با  تو

بی هوا دوباره شکست

صبح کردن شبی بی تو

عقده های  پی  در پی

ضجه های  زن  بودن

التماس  ساده ی کی ؟

کی درون  بستر شب

سردهم  صدای تو را

و  بدون هیچ برهانی

بپرستم  خدای تو را

کنار پاهای کهنه من

خلط های تازه ای صبح را فریاد می کشیدند

و نگاه ناشتای تو

بر رابطه های دیروزی

به انزوای تقویم

خواهد رسید

بوی بوسه میدهد شعرم

بوی احساس تازه  شدن

حسرت  با  تو  بودن من

در  شبی  خلاصه  شدن

باز  هم  برای  خوابیدن

رختخواب  تو  باکره بود

این  جدایی   تن   تو

لحظه مرگ  خاطره بود

جای بوسه  های  تو را 

می گذارم  به  روی تنم

ودگر کسی نمی فهمد

که تویی؟ یا دوباره منم

 من به زور می خواهم

تا  منی   شود   مایی

و از  اتفاق  می دانم

تو برای  من  نمی آیی

همیشه طعم  تلخ بوسه ی تو

جدایی را به من هشدار میداد

و  بی تمدید بود اینبار حتی

هم آغوشی من تا فصل مرداد!

کنار  قاب  عکس  کهنه  من

دوباره چهره هایی جابه جا شد

و دیروزی ترین احساس شاید

درون  نامه ای  بی مهر تا  شد

ولی پاهای من رفتن نمیخواست !

تو  رفتی تا  منم دیگر  نمانم؟

برای ساعت   پس   دادن  تو

من  از  روز   تولد   بی زمانم

بزن  بر   آبهای   بی  گداری

ازین خشکیدگی ها ی تنم باز

 به پایان می سپارم بستری را

که می شوید مرا با رنگ آغاز

این بار هم

وبال های آغوشم را پس می زنم

تا تعلق فراموش شده ای

به سادگی

از دیواره نیازهایم

بالا رود

وقتیکه توقع

عاطفه ها پایین است

به جرم بوسه های نیمه کاره

غریزه  عشق  را  انکار میکرد

و   آغوشی  در  ابعاد  خیانت

برای  رفتنم   ،  اصرار   میکرد

شمردم  روزها   را،  باز  از  سر

ولی  تقویم  را  گم  کرده  بودم

من از فردای بودن می هراسم

نبودن با  تو را   کم  کرده  بودم

درون   بسترم    انگور   رویید

شرابی شد طلوع لحظه هایم

و  درمستی  بی پایانم   اینک

پشیمان  میشوم  ازکرده هایم

تنم  عریان نبود  و نیست  هرگز

نمی پوشم  تو  را  اینبار   دیگر

همیشه با سکوتی می نویسم

تمام   حرف  را  .  جز  حرف اخر

  

وقتی سبیل افکارم

ماست خور های بلند را

نمی بیند

 با خوردن پس زده هایی دیروزی

در کاسه لفت و لیس هایت

همه چیز را

ارزان

از یاد خواهد برد

با روخوانی کابوس لختی که

تورا فریاد می کشید

چشمهایم هول کرد

و باز هم تف را

سر بالا خواند 

تا هرزه های خواب آلود

دیگر لباس نپوشند

و من هنوز هم شک دارم

که

جورابهایم  لای در جا مانده

یا نه !